[markup][center]เล่ห์สวาทคืนติดเกาะ ประธานหนุ่มกับเลขาหน้าใส (The Castaway Pleasures)[/center]
[hr]
บทที่ 1: พายุทะเลและกระท่อมร้างกลางเกาะ
ท่ามกลางเสียงคลื่นลมบ้าคลั่งที่ซัดสาดเข้าใส่ชายฝั่งของเกาะร้างห่างไกลในทะเลอันดามัน สายฝนกระหน่ำเทลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาจนบดบังทัศนียภาพรอบด้านไปจนหมดสิ้น พิมพ์มาดา เลขาสาวหน้าใสของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ ยืนตัวสั่นสะท้านอยู่ภายในกระท่อมไม้เก่า ๆ หลังเล็กที่พอจะใช้หลบฝนได้ ชุดทำงานของเธอซึ่งเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวและกระโปรงทรงสอบสีน้ำเงินเข้ม บัดนี้เปียกโชกจนเนื้อผ้าบางเบาแนบชิดไปกับผิวพรรณ เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าบราเซียตัวจิ๋วและสะโพกกลมกลึงเด่นหราอย่างปิดไม่มิด
เรือสปีดโบ๊ทของบริษัทเกิดเครื่องยนต์ดับและโดนคลื่นซัดมาติดเกาะนี้ระหว่างทางกลับจากการไปตรวจดูพื้นที่โครงการหรู และคนที่อยู่เคียงข้างเธอในตอนนี้ก็คือ อนาวิล ประธานบริหารหนุ่มมาดนิ่งผู้ขึ้นชื่อเรื่องความดุดันและเยือกเย็น ใบหน้าของเขาคมคาย คิ้วเข้ม และแววตาเสือร้ายที่ชอบควบคุมทุกอย่าง เขาอยู่ในสภาพเสื้อเชิ้ตสีดำที่ปลดกระดุมออกเกือบหมด เผยให้เห็นแผงอกกว้างตึงแน่นที่มีหยดน้ำเกาะพราว
"หนาวมากใช่ไหม พิมพ์..." อนาวิลเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ก้องกังวานท่ามกลางเสียงพายุ เขาขยับก้าวเท้าเข้ามาหาเธอช้า ๆ กลิ่นกายชายที่ผสมผสานกับกลิ่นไอฝนจากตัวเขาแผ่ซ่านเข้ามาปะทะจนเธอหายใจติดขัด
"ค่ะ... บอส พิมพ์หนาวมากเลยค่ะ" พิมพ์มาดาเงยหน้าขึ้นสบตา ร่างกายสั่นเทาด้วยความหนาวและ ความรู้สึกบางอย่างที่พุ่งพล่านในอกยามที่ได้อยู่ใกล้ชิดชายหนุ่มในสถานที่ปิดตายเช่นนี้
อนาวิลไม่พูดเปล่า เขาเอื้อมมือหนาไปจับที่ลาดไหล่เนียน ค่อย ๆ ลูบไล้ลงมาเพื่อช่วยขับไล่ความหนาวเย็น "เสื้อผ้าเปียกหมดแบบนี้ถ้าไม่รีบทำให้อุ่น เดี๋ยวจะไม่สบายเอาได้นะ..." สายตาคมกริบของเขาจับจ้องอยู่ที่ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อที่กำลังสั่นระริก และเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจรัวแรงของเธอ
[hr]
บทที่ 2: เพลิงอารมณ์ใต้แสงตะเกียงน้ำมัน
อนาวิลเอื้อมมือไปจุดตะเกียงน้ำมันเก่า ๆ ที่วางอยู่ในกระท่อม แสงไฟสีส้มสลัวขับให้บรรยากาศรอบกายดูอบอุ่นลึกลับและเป็นส่วนตัวอย่างถึงขีดสุด ชายหนุ่มขยับเข้ามาชิดจนร่างกายหนาใหญ่บดเบียดเข้าหาเลขาหน้าใสจนไร้ช่องว่าง สองมือหนาเชยคางมนของเธอขึ้นมารับสัมผัสทันที
"บอสคะ... อ๊ะ..." พิมพ์มาดาร้องอุทานแผ่วเบา เมื่อริมฝีปากหนาฉกวูบลงมาครอบครองปากอิ่มของเธออย่างดุดันและหิวกระหาย
รสจูบเริ่มต้นด้วยความเร่าร้อนแฝงไปด้วยอำนาจลึกล้ำ เรียวลิ้นร้อนของอนาวิลแทรกซึมเข้าไปตักตวงความหวานภายในโพรงปากสาวอย่างหนักหน่วง พิมพ์มาดาครางแผ่วในลำคอ สองมือเรียวยกขึ้นโอบรอบคอแกร่ง ดึงรั้งให้เขาบดเบียดจูบเธอให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ยินยอมให้อ้อมกอดของประธานหนุ่มแผดเผาความหนาวเย็นจากพายุภายนอกจนหมดสิ้น
มือหนาของอนาวิลเลื่อนลงต่ำ จัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอออกอย่างเชี่ยวชาญทีละเม็ด เสื้อผ้าเปียกชื้นถูกรั้งออกจากลาดไหล่เนียน เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มชูชันยอดถันสีกุหลาบเด่นหราท้าทายสายตา ชายหนุ่มมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาปรารถนาลึกล้ำ ก่อนจะก้มลงอ้าปากครอบครองยอดปทุมถันข้างหนึ่งทันที ลิ้นชื้นตวัดรัวดูดดึงเน้น ๆ จนเกิดเสียงดัง "จ๊วบ... จ๊วบ..." ชวนสยิววิญญาณ
"ซี๊ด... บอส... พิมพ์เสียวค่ะ... อื้อ..." พิมพ์มาดาแอ่นอกเข้าหาปากร้อน มือบางขยำเส้นผมหนาของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย มืออีกข้างของอนาวิลเลื่อนต่ำลงผ่านหน้าท้องแบนราบ ลูบไล้ผ่านเนื้อผ้ากระโปรงทรงสอบที่เลิกขึ้นมาสูง สอดแทรกนิ้วเรียวยาวผ่านขอบแพนตี้ลูกไม้เปียกชื้นเข้าไปสัมผัสเกสรดอกไม้กึ่งกลางลำตัวสาวที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานใสแห่งความต้องการ
[hr]
บทที่ 3: จังหวะรักสะท้านกระท่อมร้าง
อนาวิลใช้นิ้วเรียวคลึงวนบนปุ่มกระสันเบา ๆ ร่างของพิมพ์มาดากระตุกเฮือก สองขาเรียวแยกออกกว้างบดเบียดเข้าหานิ้วมือของเขา ชายหนุ่มจัดการรูดซิปปลดกระโปรงและแพนตี้ของเธอให้พ้นไปจากเรียวขาสวยทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี เผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าขาวผ่องสะท้อนแสงตะเกียงสลัว อนาวิลผละไปปลดเปลื้องกางเกงของตัวเองออก เผยให้เห็นแก่นกายขนาดยักษ์ที่ตื่นตัวเต็มที่และชี้ชันอย่างน่ากลัว มีน้ำเยิ้มใสตรงส่วนหัวบ่งบอกถึงความพร้อม
เขาจับร่างบางให้พิงเข้ากับฝาผนังไม้เก่าของกระท่อม แทรกตัวเข้ามาระหว่างขาเรียวสวยที่เปิดกว้างต้อนรับ ชายหนุ่มจับท่อนเอ็นยักษ์ถูไถไปตามรอยแยกสาวเพื่อชโลมน้ำหวานหล่อลื่น ก่อนจะกดสะโพกสอบดันความยิ่งใหญ่แทรกซึมเข้าสู่ช่องทางรักที่ตอดรัดแน่นหนึบทันทีจนสุดโคนกระแทกเข้าลึกถึงจุดกระสันภายใน
"กรี๊ด!... ซี้ด... บอส... มันแน่น... จุกค่ะ... อื้อ..." พิมพ์มาดาแหงนหน้าอ้าปากครางลั่น สองมือเล็กจิกบ่าแกร่งของเขาไว้แน่น ความใหญ่โตบดเบียดเข้าลึกจนรู้สึกแน่นคับไปหมดทั้งท้อง ร่างกายของเธอสั่นสะท้อนรับสัมผัสอันป่าเถื่อนทว่าซาบซ่านรัญจวนใจเป็นที่สุด
"อ่า... พิมพ์มาดา ซี้ด... แน่นเหลือเกิน ตอดรัดผมดีเหลือเกินคนดี" อนาวิลสูดปากครางยาวด้วยความเสียวซ่าน ชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ จากนั้นจึงค่อย ๆ เร่งความเร็วและรุนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นสะท้อนก้องกระท่อมไม้ "พั่บ ๆ ๆ ๆ!" สลับกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งสองที่ดังระงมสอดประสานเสียงพายุภายนอก
ชายหนุ่มจับร่างบางให้พลิกคว่ำลงไปกับแคร่ไม้เก่า ในท่าคลานเข่า (Doggy style) สะโพกผายลอยเด่นขาวเนียนชวนมอง อนาวิลไม่รอช้าสวนกระแทกความต้องการเข้าใส่จากทางด้านหลังอย่างหนักหน่วงยับยิบ มือหนาเอื้อมไปบีบเค้นสะโพกมนและทรวงอกอวบอิ่มที่แกว่งไกวตามแรงกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่เขาลงน้ำหนัก แก่นกายยักษ์จะมุดลึกเข้าไปบดขยี้จุดกระสันภายในจนพิมพ์มาดาตาพร่า ครางระเส่าไม่เป็นศัพท์
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... บอส... ลึกไป... ตรงนั้น... ซี๊ดดด มันเสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊ายยย" พิมพ์มาดารองครางไม่เป็นภาษา ร่อนสะโพกสวนรับแรงอัดอย่างลืมอาย ความกระสันอยากทำให้เธอเสร็จสมล่วงหน้าไปก่อน ร่างกายกระตุกเกร็ง ช่องทางรักบีบรัดแก่นกายชายหนุ่มรัวถี่ราวกับชีพจรเต้น
อนาวิลครามอื้อในลำคอ เร่งความเร็วขยับสะโพกซอยยิบในจังหวะสุดท้ายเน้น ๆ สามสี่ครั้งรุนแรง ก่อนจะกดแช่แก่นกายฝังลึก ปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนขาวขุ่นพุ่งพรวดเข้าสู่ส่วนลึกสุดของกายสาวจนล้นทะลักไหลย้อยลงมาตามโคนขาขาว เขากอดรัดร่างบางไว้แน่นจากด้านหลัง หายใจหอบเหนื่อยระรัวพากันแตะขอบสวรรค์ชั้นฟ้าร่วมกันอย่างสุขล้น
[hr]
บทที่ 4: สายใยสวาทและคำสัญญาแห่งเกาะร้าง
สายฝนภายนอกเริ่มซาเม็ดลงทิ้งไว้เพียงความเงียบสงบและความเย็นฉ่ำของค่ำคืน แต่ภายในกระท่อมไม้ส่วนตัวกลับอบอวลไปด้วยกลิ่นอายสวาทที่คละคลุ้ง อนาวิลค่อย ๆ ถอนแก่นกายออกอย่างนุ่มนวล ชายหนุ่มดึงร่างที่อ่อนระทวยของพิมพ์มาดาเข้ามาสวมกอดไว้ในอ้อมแขนอันอบอุ่น พาเธอมารองนอนบนกองผ้าห่มและเสื้อผ้าที่แห้ง นำเสื้อเชิ้ตของเขามาคลุมกายให้เธออย่างทะนุถนอม
"เหนื่อยไหมครับคนดี เล่ห์สวาทคืนติดเกาะของผมทำคุณเพลียเลยนะ" อนาวิลเอ่ยเย้าด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลงอย่างเปี่ยมสุข พร้อมรอยยิ้มอบอุ่นขณะก้มลงจูบซับหน้าผากมนของพิมพ์มาดาที่นอนหนุนตักเขาอยู่ด้วยความเอ็นดู
"คนบ้า... แกล้งพิมพ์อยู่เรื่อยเลย สถานการณ์แบบนี้ยังทำเรื่องลามกได้อีกนะ" พิมพ์มาดาเอ่ยอุบอิบ ใบหน้าแดงก่ำ ซุกหน้าเข้าหาหน้าท้องแกร่งของเขาด้วยความเขินอาย แต่ในใจกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขล้ำลึกอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากเจ้านายและลูกน้อง บัดนี้ถักทอร้อยรัดจนกลายเป็นความผูกพันทางกายและใจที่ลึกซึ้ง
อนาวิลใช้นิ้วเรียวสางผมที่เปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อของเธอเล่นเบา ๆ สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้งและมั่นคง "พิมพ์มาดา... เกาะร้างนี้อาจจะทำให้เราติดอยู่ชั่วคราว แต่สำหรับรสรักและความผูกพันของผมที่มีให้คุณ มันจะไม่มีวันจืดจางไปตลอดชีวิต ผมไม่ได้ต้องการคุณแค่ชั่วข้ามคืน แต่ผมต้องการหัวใจและตัวคุณตลอดไป อยู่เป็นเลขาคู่ใจและคู่ชีวิตของผมนะครับ"
พิมพ์มาดาเงยหน้าขึ้นสบตาคมคาย ความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาทำให้กำแพงในใจของเธอพังทลายลงจนหมดสิ้น เธอยิ้มบาง ๆ เอื้อมมือไปกุมมือหนาของเขาไว้แน่น "ค่ะ... บอส เล่ห์สวาทและรสรักของคุณหลอมละลายใจพิมพ์จนหนีไปไหนไม่พ้นแล้วล่ะค่ะ"
อนาวิลยิ้มกว้างด้วยความตื้นตันใจ เขาโน้มตัวลงมาประทับจูบที่นุ่มนวลและอ่อนหวานบนริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง รสสวาทอันเร่าร้อนในคืนติดเกาะไม่ได้จบลงเพียงแค่ความต้องการทางเนื้อหนัง แต่งแต้มไปด้วยเส้นด้ายแห่งความผูกพันที่ถักทอร้อยรัดหัวใจของคนทั้งสองให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างแนบแน่นตราบจนชั่วนิรันดร[/markup]